Γ’ ΤΑΓΜΑ

makronisos_16

Δίκαια πολλοί θα ρωτήσουν σε τι οφείλεται αυτό το πρωτόφαντο θαύμα, που συντελείται μέρα με τη μέρα στη Μακρόνησσο. Θα μπορούσα με δυο λόγια να απαντήσω πως οφείλεται στην αγνότητα της Φυλής μας, που, άμα της δημιουργήσομε με αγάπη και σθένος, με ανόθευτη θέληση και πρώτ’ απ’ όλα με μια δίκαιη κατανόηση τις συνθήκες να εκδηλωθεί, θα εκδηλωθεί πάντα και άσφαλτα σαν συνείδηση Ελληνίδα. Μα τούτος ο αφορισμός, καθώς είναι αποφθεγματικός, μπορεί να κτυπήσει σαν αυθαίρετος.

Για τούτο, ας πασχίσουμε να εξηγήσουμε, όπως μπορέσαμε με τα δικά μας μάτια να το δούμε, πως πραγματοποιείται μια συνεννόηση ψυχών ελληνικών, πούχαν θαρρέψει πως τις χώριζαν τρίσβαθες ρεματιές.

Οι Έλληνες στρατιωτικοί που επιφορτίστηκαν με το έργο – που ως τότε φαινότανε βουνό – να ξαναφέρουν δηλ. στον κόρφο της Πατρίδας κάποιες χιλιάδες παιδιά της, που συστηματικά δουλεμένα από προδοτικές οργανώσεις, στην εποχή πιο πολύ της κατοχής, είχαν παραστρατήσει, οι Έλληνες αυτοί στρατιωτικοί στήσανε στη Μακρόνησο ένα πραγματικό παράδεισο γι αυτά τα Ελληνόπουλα, στην Μακρόνησο που τόσο κακόπιστα συκοφαντήθηκε από τους ντόπιους και ξένους κομμουνιστές και συνοδοιπόρους, γιατί η εξυγίανση η ανώδυνη των παιδιών μας που γίνεται εκεί, είναι γι αυτούς και την εθνοκτόνα και ψυχοφθόρα προσπάθειά τους το βαρύτερο πλήγμα, αφού τους αποστερεί από τέτοιον αριθμό θυμάτων τους κι από τα εντυπωσιακά δημοκοπικά τους επιχειρήματα.

Φωτογραφία του Maynard Owen Williams, 1949 : 1osΛόχος του ΒΕΤΟ

Φωτογραφία του Maynard Owen Williams, 1949 : 1os Λόχος του ΒΕΤΟ

Τα τάγματα της Μακρονήσου αποτελούνε ένα υποδειγματικό ηθικοπλαστικό κέντρο, μοναδικό σ’ ολόκληρο τον Κόσμο. Πηγαίνοντας σ’ αυτό το νησί, με όση προκατάληψη κι αν έχεις ξεκινήσει, αν είσαι Έλληνας, θα γυρίσεις περήφανος για την Πατρίδα σου, κι ο ξένος πάλι θα φύγει από εκεί γιομάτος θαυμασμό και αναγνώριση γι αυτό το σπάνιο εξυγιαντικό έργο.

Στο Γ’ Τάγμα που επισκέφθηκα και γενικά στα Τάγματα Σκαπανέων της Μακρονήσου θα συναντήσεις ένα χαρούμενο μελίσσι σε αδιάκοπη και γόνιμη δουλειά. Τα παιδιά αυτά εκεί πέρα, που λίγους μήνες πριν θάτανε δέσμια της μαύρης απόκρυφης αρχής σε κάποια κομμουνιστική ομάδα, τα βρίσκεις τώρα να δουλεύουνε με όλη τους την καρδιά για την ίδια τους την αποκάθαρση. Ένα γιομάτο παραγωγικό πρόγραμμα από το πρωί ως το βράδυ, που εκτελείται από όλους με αλαφράδα και ενδόμυχη χαρά.

Όλα αυτά τα παιδιά εκεί απάνω παράλληλα με κάποια στρατιωτική εκπαίδευση, μαθαίνουν δουλεύοντας, χωρίς και οι ίδιοι να καταλάβουν πως, ένα σωρό χρήσιμες κι ωραίες τέχνες. Γίνονται μαραγκοί, ηλεκτρολόγοι, ελαιοχρωματιστές, υδραυλικοί, οικοδόμοι…

Μακρόνησος 1948

Μακρόνησος 1948

Αλλά μέσα σ’ αυτή την δουλειά περιλαμβάνονται ώρες – μια δυο την ημέρα – της πιο απίθανης για στρατιωτικό σχηματισμό ψυχαγωγίας: Γενικός αθλητισμός. Παλαιστικές και πυγμαχικές ασκήσεις και αγώνες. Ποδόσφαιρο. Και σαν επιστέγασμα: Μουσική. Το Τάγμα έχει μια πλήρη μπάντα, τέλεια εκπαιδευμένη κι εφοδιασμένη με κατακαίνουργια ωραιότατα όργανα. Κάθε λόχος έχει τη δική του πολύ καλή χορωδία και το Τάγμα ένα άρτιο χωροδιακό συγκρότημα απ’ όλες μαζί τις μικρότερες των λόχων. Το Τάγμα εκδίδει επίσης το περιοδικό του, ένα πολύ καλό περιοδικό που συντάσσεται αποκλειστικά από σκαπανείς.

Όλο το καλοκαίρι κάθε μέρα κολυμπάνε για μισή τουλάχιστον ώρα, όλοι οι άνδρες του Τάγματος, έξω από τους τυχόν ασθενείς , που είναι πάντα ελάχιστοι, γιατί η νοσηρότης στην Μακρόνησο είναι κατεβασμένη σχεδόν στο μηδέν. Οι βραδυνές ώρες των ανδρών είναι κατά κανόνα κλεισμένες από θέατρο και κινηματογράφο.

Έχει οργανωθεί – πάντα από τους ίδιους τους σκαπανείς – ένας θίασος που παίζει σε μια ωραιότατη σκηνή, πούχουν στήσει σ’ ένα φυσικό “Κοίλο” του νησιού, τουλάχιστον μια δυο φορές την εβδομάδα. Επίσης δυο τρεις φορές την εβδομάδα παρακολουθούν κινηματογραφικές παραστάσεις.

Παράλληλα με την δουλειά και την ψυχαγωγία, ένα σημαντικό έργο επιτελείται στο θαύμα αυτό νησί: η λειτουργία ενός αρτίου σχολείου αναλφάβητων. Οι στρατιώτες της Διοικήσεως των Ταγμάτων μας λένε ότι απ’ τα 70% των αγραμμάτων, που σημειώνει η στρατολογία κατά την συγκρότηση του Κέντρου, σήμερα δεν υπάρχουν ούτε 10%. Όλα σχεδόν τα παιδιά αυτά αλληλογραφούν τώρα με τα σπίτια τους, χωρίς καμιά βοήθεια.

Μακρόνησος 1950. Διακρίνονται από αριστερά: Ο ηθοποιός Γ. Γιολδάσης, ο λογοτέχνης Μενέλαος Λουντέμης, ο ιστορικός Δημήτρης Φωτιάδης, ο ηθοποιός Μάνος Κατράκης, ο ηθοποιός Τζαβαλάς Καρούσος, ο λογοτέχνης Νίκος Παπαπερικλής, ο Γιάννης Ιμβριώτης και ο ηθοποιός Κώστας Ματσακάς

Μακρόνησος 1950. Διακρίνονται από αριστερά: Ο ηθοποιός Γ. Γιολδάσης, ο λογοτέχνης Μενέλαος Λουντέμης, ο ιστορικός Δημήτρης Φωτιάδης, ο ηθοποιός Μάνος Κατράκης, ο ηθοποιός Τζαβαλάς Καρούσος, ο λογοτέχνης Νίκος Παπαπερικλής, ο Γιάννης Ιμβριώτης και ο ηθοποιός Κώστας Ματσακάς

Η εργασία της Μακρονήσου με τα τόσο ευτυχισμένα και τόσο γοργά αποτελέσματα, που φτάνουνε το θαύμα, όχι μόνο αντέχει στην όποια έρευνα και του πιο κακόπιστα ξεκινημένου παρατηρητή, μα επιβάλλει το κάλεσμα παρατηρητών απ’ όλο τον κόσμο, ναρθούνε σ’ αυτό το υποδειγματικό το πειραματικό κέντρο, και να μείνουν και να το συργιανίσουν ελεύθερα και να εξιχνιάσουν όπως θέλουν την λειτουργία των Ταγμάτων που διαπαιδαγωγούνται εκεί.

Είναι σίγουρο πως οι όποιοι επισκέπτες στο Κέντρο αυτό, που με τόσο απλά και τόσο ανθρώπινα πολιτισμένα μέσα ξαναδίνει για πάντα καθαρισμένες τις ηθικές ικανότητες σε ανθρώπους – σε νέους Έλληνες – που είχαν φτάσει στο ακρόχειλο του βουρκωμένου βάλτου, θα θελήσουν, θα θεωρήσουν ιερή υποχρέωσή τους, να διαλαλήσουν στον κόσμο τους την πολιτιστική ομορφιά και την βαθύτερης ανθρώπινης υφής αξία της οργανώσεως αυτού του Κέντρου, που το αναπάντεχο υψηλό όραμα των Ελλήνων στρατιωτικών ηγετών έστησε στο Ελληνικό ξερονήσι της Μακρόνησου.

Φάλαγγα στην κορυφή. Σχέδιο με σινική μελάνη του Γ. Φαρσακίδη, 1949.

Φάλαγγα στην κορυφή.
Σχέδιο με σινική μελάνη του Γ. Φαρσακίδη, 1949.

Όσο για μας, ας το καταστήσουμε μόνιμο προπαιδευτήριο ελληνικών εφηβικών ψυχών. Ας το καθιερώσουμε Εθνικό Ίδρυμα, κι ας στήσουμε με όλη την θέρμη της εθνικής ευγνωμοσύνης στο μπάσιμο του λιμανιού του μια συμβολική στρατιωτική μορφή, που να θυμίζει σε ποιους χρωστάμε το ανεχτίμητο τούτο έργο.

ΝΙΚΟΣ ΠΡΟΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Κυριακή 1 Αυγούστου 1948

Περιοδικό “ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ” Χρόνος Α, Αριθμός Φύλλου 8. (από Αρχεία ΑΣΚΙ σελ.14 & σελ. 29)

Τι τα θυμηθήκαμε τώρα τα παλιά? Αφορμή ο Καρτέσιος:

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΠΛΩΣ ΗΛΙΘΙΟΙ

και οι σύγχρονοι  #MenoumeEuropi

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s